‘Op Wyns – yn it skaad fan de stien’

Ein april krige de ferline jier ferstoarne byldzjend keunstner Koos van der Sloot (1953-2018) in stien op syn grêf yn Wyns. Lêstendeis mei syn freondinne in fytsrit makke oer it parallel oan de Ie rinnende Wynser Binnenpaad om yn it doarp sels te sjen hoe’t ‘ús maat’ derby lei. Under yn de tinkstien, makke nei in ûntwerp fan Van der Sloot dat letteroan útwurke wurde soe troch byldhouster Roelie Woudwijk, is in grutte sirkel houd, in each, in gat yn de tiid. Under mear nei oanlieding fan de besite oan it hôf op Wyns is it gedicht ‘Op Wyns – yn it skaad fan de stien’ skreaun.

OP WYNS – YN IT SKAAD FAN DE STIEN

Troch it each yn de stien fan K.
Koene wy, lizzend op knibbels,
De Ie omtrint lizzen sjen, as soe
Al wat sliepte wer syn stream nimme.
Griis wie de loft, in mei pleisters
Tichtplakt kefert. Wolkens fearen oer
De pont en net thús te bringen
Klonken stimmen yn ’e hôfsbeammen.

By it gat yn it skaad fan de stien
Foel it ljocht ovaalwei oer gers en paad
Oant de sinne syn macht ferlear
En foarby it terras as in slange
De Ie ynglied, net oars as wy dy’t
Opstapten, goenacht en dág-dág,
Weromkearend ta it alderearste wurd,
Azem dy’t tiid ta taal makke.

©Eeltsje Hettinga, dichter fan Fryslân, maaie 2019


.
Lês ek: ‘Een gat in de schaduw’

TE WIJNS – IN DE SCHADUW VAN DE STEEN

Door het oog in de steen van K.
Konden we, knielend, in de verte
Bijna de Ee waarnemen, alsof al wat
Sliep weer zijn stroom zou nemen.
Grijs was de hemel, een met pleisters
Gesloten couvert. Wolken voeren over
De pont en niet thuis te brengen
Klonken stemmen in de rode bomen.

Bij het gat in de schaduw van de steen
Viel het licht eirond over gras en pad
Tot de zon zijn macht verloor
En voorbij het terras als een slang
De Ee ingleed, zoals ook wij moesten
Gaan, goedenacht en dág-dág,
Terugkerend naar het allereerste woord,
Adem die tijd tot taal maakte.

Vert. Elske Schotanus
.

Zie ook: ‘Een gat in de schaduw’