Michaël Slory (1935-2018) – In grut dichter is hinnegien

Michaël Slory (1935-2018)

(19-12) Op de website fan de wurkgroep Caraïbische Letteren lit dichter, letterkundige en Surinamist Michiel van Kempen witte dat Michaël Slory, ien fan de belangrykste skriuwers en dichters fan Suriname, hjoed, yn de âldens fan 83 jier, ferstoarn is. In grut dichter is hinnegien.

By de F)rede fan Fryslân, ein oktober yn de Prinsetún yn Ljouwert, woe ik oan ‘e ein fan myn referaat perfoarst ofslute mei de rigels: ‘Ja, kijken over de grens, / als een station naar het schone.’ út Slory’s gedicht ‘Een andere kijk’ foardrage, te finen yn de bondel In de straten en in de bladeren.

Michaël Slory – hy krige yn 1985 de Surinaamske ‘Staatsprijs voor Literatuur’ – makke part út fan in generaasje dêr’t ûnder oaren Corly Verlooghen, Rudi Bedacht en Trefossa (ps. Henri Frans de Ziel) ta rekkene wurde. Trefossa wurke ek mei oan it ferneamde Surinamenûmer fan it Fryske literêre tydskrift de Tsjerne út 1952.

Ut Slory’s, fan ’t simmer ferskynde blomlêzing Alsof men alles loslaat nim ik hjir de earste strofe fan it gedicht ‘In de Palmentuin’: ‘Er zal licht zijn / voor het gedicht / tussen de schaduwen / en de bomen, / tussen stilte en geluid, / de voetstappen die gaan en komen (…)

Hjirûnder in lyts, yn april skreaun skriuwen oer de hjoed ferstoarne dichter.


Op de website van de werkgroep Caraïbische Letteren laat dichter, letterkundige en Surinamist Michiel van Kempen weten dat Michaël Slory, één van de belangrijkste schrijvers en dichters van Suriname, vandaag is overleden. Hij werd 83 jaar. Een groot dichter is heengegaan.

Bij de F)rede van Fryslân, eind oktober in de Prinsentuin in Leeuwarden, wilde ik mijn referaat zonder meer afsluiten met de regels: ‘Ja , kijken over de grens, / als een schone naar het station.’ uit Slory’s gedicht ‘Een andere kijk’ uit de bundel In de straten en in de bladeren.

Michaël Slory – hij kreeg in 1985 de Surinaamse Staatsprijs voor Literatuur – maakte deel uit van een generatie waar onder anderen Corly Verlooghen Rudi Bedacht en Trefossa (ps. Henri Frans de Ziel ) toe worden gerekend. Trefossa werkte ook mee aan het inmiddels klassieke Surinamenummer van het Friese literaire tijdschrift de Tsjerne uit 1952.

Uit Slory’s bloemlezing Alsof men alles loslaat, die afgelopen zomer het licht zag, de eerste strofe van het gedicht ‘In de Palmentuin ‘: ‘Hij zal gemakkelijk zijn / voor het gedicht / tussen de schaduwen / en de bomen , / tussen stilte en geluid, / de voetstappen deed gaan en komen ( … )

Hieronder een klein, Friestalige signalement van Slory’s dichterschap n.a.v. het verschijnen van de bloemlezing Alsof men alles loslaat. 

(25-04) Fan Michaël Slory, ien fan de grutste Surinaamske dichters, is dizze moanne by útjouwerij In de Knipscheer de blomlêzing Alsof men alles loslaat ferskynd. Juster besteld, dat moarn, sûnder mis, feest. It is nei Ik zal zingen om de zon te laten opkomen (1991) en Torent een man hoog met zijn poëzie (2012) de tredde grutte blomlêzing út syn wurk.

Michaël Slory (1935) skriuwt likegoed yn it Nederlânsk, it Sranantongo, de taal dêr’t er yn grutbrocht waard, it Spaansk as yn it Ingelsk dat er yn syn lettere wurk gauris brûkt.

Op de webside fan In de Knipscheer seit Michiel van Kempen, Surinamist, gearstaller fan de Spiegel van de Surinaamse poëzie, oer de yn de Surinaamse regio Coronie berne dichter: “Er zijn maar weinig dichters voor wie leven, werkelijkheid en taal zo’n naadloos continuüm vormen als Michaël Slory. (…)

Al wat [hij] meemaakt, ziet, voelt, ruikt, leest of bedenkt zet zich om in poëtische taal. Neffens   Van Kempen, dy’t ek de besoarger is fan Alsof men alles loslaat, hat it gjin doel om in opsomming te jaan fan alles Slory ta dichtsjen oansette kin. “Het kan alles zijn, van een palmboom tot een vuilniston.”

Wichtichste tema’s yn de dichter syn omfangryk oeuvre: de sosjale en politike aktualiteit yn Suriname en dêrbûten (Afrika, Vietnam), de natuer, de taal en de skjintme fan de swarte frou.

Ut de bondel Voorbij de laatste slag, voorbij de laatste stap it like lichte as majestueuze, Van Ostaijen-achtige gedicht ‘Javaans meisje’ (s. 17/18).

Javaans meisje

Het geklingel
van de gongs
hoor ik
in haar kuiten,
hoor ik
in haar lendenen,
in haar heupen.

Het geklingel
van de gongs
hoor ik
in haar haarwrong.

Neen,
de woorden
van dit lied
zijn niet verboden.

Maar al was dat zo,
het zou mij
niet doen besluiten
niet te schrijven
op het getingel
dat ik hoor
in haar huid

haar bloed
in haar kuiten
dit lied
dat allang
in mij zong.

Meikoarten mear oer de dichter Michaël Slory, fan wa’t ek wurk komt te lêzen wêze sil yn de Surinaamsk–Fryske blomlêzing dy’t mei stipe fan ûnder mear Tresoar yn de rin fan oare jier te ferskinen komt. It is ien fan de projekten yn it ramt fan it dichterskip fan Fryslân.

© Eeltsje Hettinga

.