De floed – Ik haw se sjoen, Li Su Sā… (3)

(25-08) ‘De floed’ makket part út fan in rige fersen dy’t net fan Hu Thung is, sa ûntdiek syn wilens ferstoarne dochter Li Su, mar fan ien fan syn omkesizzers, fan namme Wang-Hu dy’t as dompteur fan liuwen, tigers en oare wylde katten wurk hie yn de stêd Yin Chuang – Li Su har mem hie yn dyselde stêd oait oanslach as trapezewurkster yn it destiids ferneamde sirkus fan Wang Tang – mar dy’t reizgjend op in lyts mûldier fan Hou Kou nei Kazachstan, ûnderweis ferûngemakke of oarswei weirekke is.


.
De floed

foar Li Su Sā -發現兄弟

Ik haw se sjoen, Li Su Sā,
alle lytse lotuskisten,
skommeljendewei de kletsende weagen oer,
hoe rûch de rivier (deselde
dêr’t wy algeduerigen
kopke ûnder yn giene, in simmer oanien
oant ús de sinnen sprongen
op ’e banken fan útsinnige begearte.)

Der leit in dûnkere wale oer de dingen,
in sûmberjen strûpt langer
de blanksteande fjilden oer,
sa’t by it betinken fan dyn liet en lichem,
in swijen it wurd de mûle berint,
libben de siken benimt.

©Wang-Hu
.

Sjoch ek:

.